Czy płyta warstwowa się skrapla? Paroizolacja i kondensacja na ścianie
Odpowiedź: wewnątrz płyty - nie. Rdzeń jest zamknięty między dwiema blachami stalowymi, które są całkowicie paroszczelne. Para wodna nie ma jak wniknąć w przekrój, więc kondensacja międzywarstwowa - główny problem ścian murowanych - tu nie występuje. Płyta warstwowa ma paroizolację wbudowaną w postaci okładziny wewnętrznej.
Ale skraplać się może na powierzchni. I to jest realny problem, który widzimy na budowach. Poniżej: dlaczego tak się dzieje, gdzie dokładnie, i jak temu zapobiec.
Dlaczego płyta warstwowa nie kondensuje w środku
W ścianie murowanej ocieplonej wełną para wodna z wnętrza wędruje przez przegrodę na zewnątrz. Po drodze temperatura spada, a przy pewnym punkcie para osiąga temperaturę punktu rosy i skrapla się wewnątrz izolacji. Mokra wełna traci właściwości izolacyjne, a mur zaczyna wilgotnieć. Dlatego w takich przegrodach stosuje się folię paroizolacyjną od strony ciepłej.
W płycie warstwowej ten mechanizm nie może zadziałać. Okładzina wewnętrzna to lita blacha stalowa - opór dyfuzyjny praktycznie nieskończony. Para nie wchodzi w rdzeń, więc nie ma czego skraplać w przekroju.
Nie musisz dokładać folii paroizolacyjnej ani przewidywać wentylowanej szczeliny. Blacha po stronie ciepłej pełni funkcję paroizolacji, a blacha zewnętrzna - warstwy wodochronnej. To jedna z zalet, o której rzadko się mówi, a która eliminuje całą klasę błędów wykonawczych typowych dla przegród warstwowych.
Gdzie w takim razie pojawia się skraplanie
Skoro nie w rdzeniu - to gdzie? W trzech miejscach, i wszystkie są do opanowania.
Punkt rosy - kiedy ściana zaczyna "płakać"
Kondensacja powierzchniowa to prosta fizyka: zachodzi wtedy, gdy temperatura powierzchni spada poniżej temperatury punktu rosy powietrza w pomieszczeniu. Punkt rosy zależy od temperatury i wilgotności względnej powietrza.
| Temperatura w hali | Wilgotność 50% | Wilgotność 70% | Wilgotność 85% |
|---|---|---|---|
| +10 st. C | punkt rosy ok. 0 st. C | ok. 5 st. C | ok. 7,6 st. C |
| +16 st. C | ok. 5,6 st. C | ok. 10,5 st. C | ok. 13,5 st. C |
| +20 st. C | ok. 9,3 st. C | ok. 14,4 st. C | ok. 17,4 st. C |
Wartości orientacyjne. Im wyższa wilgotność, tym "łatwiej" o kondensację - punkt rosy zbliża się do temperatury powietrza.
Hala ogrzewana do 16 st. C przy wilgotności 70% ma punkt rosy ok. 10,5 st. C. Jeśli przy mrozie -15 st. C na zewnątrz temperatura okładziny wewnętrznej spadnie poniżej 10,5 st. C - ściana zacznie się skraplać.
Im grubszy rdzeń, tym cieplejsza jest okładzina wewnętrzna - i tym większy margines bezpieczeństwa. To jest drugi, obok rachunków za ogrzewanie, powód, żeby nie oszczędzać na grubości w obiekcie ogrzewanym.
Kiedy problem jest realny - obiekty podwyższonego ryzyka
Jak zapobiec kondensacji - cztery działania
- Dobierz grubość rdzenia pod temperaturę wnętrza, nie pod budżet. Grubszy rdzeń = cieplejsza okładzina wewnętrzna = większy margines do punktu rosy. To najskuteczniejsze działanie. Zobacz: dobór grubości 60-200 mm.
- Zapewnij wentylację. Wilgoć musi mieć jak wyjść z obiektu. W halach o dużej emisji pary to nie jest opcja - to warunek konieczny.
- Wyeliminuj mostki termiczne. Cokół, naroża, ościeża, przejścia instalacji. To tam kondensacja pojawi się pierwsza, nawet przy poprawnie dobranej płycie.
- Zadbaj o szczelność zamków. Zamek dociśnięty, uszczelka na miejscu, brak szczelin w stykach. Nieszczelny zamek to droga dla wilgotnego powietrza w głąb spoiny.
Nie dokładaj folii paroizolacyjnej od strony wnętrza. Płyta warstwowa już ma paroizolację - to blacha. Dodatkowa folia niczego nie poprawi, a może stworzyć przestrzeń, w której gromadzi się wilgoć. Nie próbuj też "przewietrzać" rdzenia - jest szczelnie zamknięty i tak ma być.
Dlaczego to szczególnie ważne przy wełnie
Rdzeń z wełny mineralnej, w przeciwieństwie do PIR, chłonie wodę. Dopóki jest szczelnie zamknięty między blachami, nie ma to znaczenia - woda nie ma jak do niego dotrzeć. Ale jeśli dojdzie do zawilgocenia przez uszkodzoną okładzinę, nieszczelny styk albo niezabezpieczoną krawędź cięcia, mokra wełna:
- traci właściwości izolacyjne (mokra izolacja praktycznie nie izoluje),
- staje się dużo cięższa - obciąża konstrukcję i łączniki,
- powoduje korozję okładzin od środka, której nie widać z zewnątrz,
- schnie bardzo powoli, bo jest zamknięta między dwiema blachami.
Wniosek: szczelność zamków, poprawne obróbki i zabezpieczenie krawędzi cięcia to przy wełnie nie kosmetyka, tylko warunek trwałości. Zobacz: mocowanie i wkręty oraz cięcie płyt warstwowych.
FAQ
Zobacz też: współczynnik U i lambda | płyty ścienne z wełny | kompletny przewodnik
#kondensacja #paroizolacja #punktrosy #skraplanie #płytawarstwowa #Alfapanel
- Płyta warstwowa ścienna z wełną mineralną - kompletny przewodnik
- STANDARD czy MAX - dwie linie płyt z wełny
- Czy płyta z wełny jest niepalna? Klasa A2-s1,d0
- Jaką grubość wybrać - oferta 60-200 mm
- Płyta ścienna 100 mm - parametry, U, cena
- Płyta ścienna 60 mm - czy istnieje wersja 40 mm?
- 80 czy 120 mm - którą grubość na jaki obiekt
- 150 i 200 mm - maks. izolacyjność i ppoż.
- Ile kosztuje płyta z wełną? Cennik za m2
- Ile waży płyta z wełny? Waga a konstrukcja
- Konstrukcja pod płytę - rygle i zetowniki
- Mocowanie i wkręty do płyt z wełny
- Wymiary - długość, szerokość krycia, moduł
- Współczynnik U i lambda - izolacyjność cieplna
- Wady i zalety płyt z wełny mineralnej
- Gdzie stosować - hale ppoż. i obiekty publiczne
- Jak wybrać najlepszą płytę - kryteria doboru
- Żywotność - ile realnie wytrzymuje
- II gatunek i outlet - jak kupić taniej
Tomasz Budkiewicz - dyrektor ds. rozwoju Alfapanel, 20 lat doświadczenia w branży płyt warstwowych i lekkiej obudowy.